امروزه تفاوت برای بسیاری «رهایی» است، نوعی مقاومت سیاسی و نیز سرخوشی و لذتِ مدرن (یا پسامدرن) بودن. اگر در دهه‌های گذشته و به‌خصوص سال‌های پس از 57 تشابه، یک شکلی، وحدت کلمه، یونیفرم‌های تک‌رنگ مدرسه، کانال‌های محدود تلویزیونی، کالاهای تعاونی بی‌کیفیت، بد شکل، هم‌نام و... فرهنگ مسلط بر جامعه ایران بوده است، خواستِ متفاوت بودن، خواست رهایی از فشار فرهنگ مسلط و تجربه کردن فضاهای ممنوع است.

برای خواندن مطلب کامل اینجا را کلیک کنید: http://radiozamaaneh.com/idea/2008/02/post_248.html